Pffff het was me een dagje wel zeg…

Hier heb ik bijna 1 jaar lang naar uitgekeken, eindelijk was het dan zover ik ben (samen met Toos en Lex S.) met de Yamaha YZF R6, in het vervolg gewoon R6 of witje genoemd, naar een circuit dag geweest. De eerste keer met de R6 het circuit op en dan ook nog het vernieuwde TT-Circuit van Assen. De baan die nu gereden wordt is gelijk aan die van de Super Bike en van de Moto GP en natuurlijk ook aan die van de nationale races, zowel motor als auto.

De stress begon al dagen van te voren, Tooske zal het wel erg moeilijk met me gehad hebben. Maar ze was zoals altijd erg geduldig met me. Ik zag het eigenlijk niet zitten om naar een vreemd circuit te gaan. Het ongeluk op het ciruit van Zolder spookt nog altijd door mijn hoofd heen. Ik was bang dat ze me links en rechts om de oren vlogen en dat ik misschien uiteindelijk langs de baan zou komen. Echter op de website www.motorsportschool.nl stond te lezen dat er de eerste sessie werd voorgereden. Pfff gelukkig maar, zo kon ik vrij snel het vernieuwde circuit leren kennen. Er was gelukkig nog iemand in de groep die 2 weken eerder ook al eens op het circuit gereden had (Dré nogmaals bedankt voor het voorrijden en de tips tijdens de pauze’s)
Tijdens alle andere sessie’s werd er slechts 1 of 2 rondjes voorgereden, een goed idee trouwens zo kwamen de bandjes lekker op temperatuur.

<

<

Het belangrijkste voor mij was: “Een dagje knallen in mijn eigen tempo.” de tijd is van minder belang. Maar toch probeer je zo snel mogelijk rond te gaan, je grens telkens verleggen (rempunt en bochten snelheid). In de 2de sessie hebben ze me geklokt met een snelste rondje van 2:23,8, en eigenlijk is dat voor mijn doen niet slecht. Ik weet dat het veeeeeel harder en sneller kan, maar toch. De 3de sessie was geen succes, ik had last van de maag en ze vlogen me overal letterlijk voorbij, een snelste tijd van 2:26. De 4de sessie (25 min.) begon voor mij doen goed, maar ik kwam een iets langszamere deelnemer tegen die ik niet voorbij kon (durfde, zonder te veel risico te nemen). Echter na 3 rondjes er achter gereden te hebben, heb ik al mijn moed verzameld om hem voor de GT-bocht er uit te remmen. Daarna ging de rondentijd snel omlaag met een snelste ronde van 2:22,3. In de 5de (25 min.) en laatste sessie kwamen ze me weer links en rechts voorbij. Ook “Kareltje” een klein vrouwtje van plm. 35 op een R6 remde me voor de Bult eruit (haar rondetijd 2:16), mijn ronde tijd bleef op 2:23,6 steken.

De conclusie: Ja het kan nog veel harder, ik moet later remmen en proberen de bochten snelheid van langszame bochten te verhogen, en de motor moet ik nog platter kunnen leggen om uiteindelijk met de knieeën aan de grond te kunnen komen. De snelste tijd kan ik moeilijk vergelijken met 4 jaar eerder (2002) maar doe ik dat toch dan zou ik op een tijd van plm 1:47 uit komen op het oude circuit, dus een verbetering van een dikke 5 sec. En dat met een motor met ca. 30 pk minder.

Mijn dank gaat uit naar Toos, voor het vele geduld. Maar ook naar Lex, Dré en Barry die het gelul van me moesten aanhoren.