De route: Vanuit Kingman een gedeelte van de Route 66 volgen. De weg heet in Kingman E Andy Devine Ave en gaat naar o.a. Walapai, Hackberry, Valentine, Crozier, Truxton, Peach Springs en Seligman. Na Seligman komt de Route 66 uit op de I-40 E. De I-40 E volgen richting Williams. Bij Ash Fork/Prescoot de BL 146 nemen deze gaat over in de AZ-89 richting Jerome. Deze weg blijven volgen tot Sedona. Na Sedona de AZ-89 volgen tot deze overgaat in de I-17 N deze volgen richting Flagstaff. Vlak voor Flagstaff de I-40 W richting Williams en dan de 64 N richting Grand Canyon. De AZ-64 N gaat over bij Valle in de US-180. De US-180 blijven volgen tot aan de ingang van de Grand Canyon National Park. De Yavapai Lodge is een gedeelte van het Grand Canyon National Park op slechts een paar honderd meter van “Park Headquaters” en de Grand Canyon zelf.

Het verslag: Om 5.30 uur waren we wakker. Toch nog goed geslapen onder alle omstandigheden: hoog en smal bed, trein iedere 15 min., muziek en klanten beneden ons in de bar, gasten die over de gang liepen om naar het toilet / douche te gaan.

Nog even nasoezen en dan maar opstaan. Alles inpakken en naar beneden dragen. Mels praat nog even met een Amerikaan die hem vertelt dat we door Sedona moeten rijden want daar is het heel mooi.
Om 7.00 uur vertrekken we uit Kingman. We zijn benieuwd wat de route ons vandaag zal brengen. Kingman – Flagstaff, 264 mijl, 6 uur en 6 minuten en nog van Flagstaf via Williams naar de Grand Canyon zo’n 75 mijl, 1 uur en 20 minuten

Het is koud en na een uurtje komen we aan in Seligman. Maar even wat eten en drinken en bijkomen van de kou. Dan verder richting Sedona. Nou het was niet te beschrijven. Richting Sedona kwamen we door een plaatsje dat Jerome heet. Leuke mooie plaats. We zeiden al tegen elkaar dat als we dat geweten hadden waren we daar gaan overnachten en niet in Kingman. Op een parkeerplaats even rusten en wat eten en drinken en genieten van het uitzicht. Weer slingerend verder richting Sedona. Toen we daar aankwamen stonden er bordjes richting Red Stone. Nou de eerste die we zagen waren inderdaad rood. Prachtig. Hier hebben we verschillende foto’s gemaakt en rond gereden. We zagen een levende slang midden op de weg. Mensen waren aan het proberen om de slang naar de kant te brengen.

Het eerste stuk vanuit Sedona naar Flagstaff was een mooie slingerende weg langs een beekje. Hier waren dan vrije camper plaatsen waar je gerust met je camper kon gaan staan om te overnachten of te kamperen.

Er had ons iemand verteld dat richting Flagstaff heel hard deed waaien. Nou dat hebben we geweten. We lagen meer tegen de wind dan dat we rechtop zaten. We zijn rondom Flagstaff richting Williams gereden en daar hebben we 30 mijl in de harde wind gereden. Zo gingen we richting Grand Canyon.
In de verte hingen donkere wolken. Hopelijk geen regen maar even later vielen er enkele druppels op ons. Het was gelukkig al weer snel droog. In de verte hingen donkere wolken. Hopelijk geen regen maar even later vielen er enkele druppels op ons. Het was gelukkig al weer snel droog.

Toen we in de Grand Canyon aankwamen waren we allebei koud en moe. De temperatuur was zeer laag zo te voelen. Er spraken ons Amerikanen aan die ons in de harde wind zien rijden. Nadat we ons hadden ingecheckt zijn we naar onze lodge gegaan.
Toen we daar aankwamen stonden er enkele Amerikanen buiten die ons aanspraken over onze trip. Toen we daar stonden begon het eerst te sneeuwen en daarna te hagelen. Een van de Amerikanen vertelde dat het afgelopen nacht om het vriespunt geweest was. Nou dat was te merken, het was bitter koud. De koffers naar binnen en de kachel aan. Opgewarmd en na even te hebben overlegd werd er besloten om nog een stukje te gaan wandelen. Kijken of er nog iets van de zonsondergang te zien was ondanks de bewolking.


Een panorama foto:

Niet dus wel sneeuw en natuurlijk de Grand Canyon. Toch hebben we nog enkele foto’s gemaakt. Misschien hebben we morgen vroeg meer geluk met de zonsopgang.

Er zijn parkeerplaatsen waar bussen stoppen die je gratis meenemen naar een volgende halte. Op zo’n parkeerplaats zijn we in de bus gestapt die ons weer terug bracht naar de parkeerplaats die dicht bij de lodge lag. Vanuit de parkeerplaats zijn we eerst nog even bij de markt aangeweest en hebben daar een T-shirt gekocht en iets te drinken. Dan nog even naar het internet café. Maar dat was geen succes. 1 computer $ 2 betalen en je kon 8 minuten internetten. 8 minuten is niets en eer dat Mels zijn mail kon lezen en dat ik een bericht kon sturen was de tijd om. Nog niemand een mailtje kunnen sturen. Dan maar naar de kamer. Eerst wat eten en alles klaarleggen voor de volgende morgen.

We willen om 6.00 uur opstaan zodat we nog iets van de Grand Canyon kunnen zien. Mels kijkt nog even naar buiten: er ligt sneeuw op de auto’s.

Nog even t.v. kijken en slapen maar.