Verslag van rondje Dervio – Stelvio pas (370 Km)

We gaan vandaag de eerste route door Italië rijden: 370 kilometer. We zijn voor 6:00 uur op en willen zo spoedig mogelijk vertrekken. Als het dan te heet word vanmiddag dan kunnen we ergens stoppen en een langere rustpauze nemen. De poort gaat om 6:45 open en we kunnen dan ook zo wegrijden. Tomtom is eerst van de wap en stuurde ons een autoweg waar er geen was. Even rondje rijden en we zitten op de goede route.

Deze route heeft Mels zelf in elkaar gezet. Hij wilde graag terug naar de Stelviopas waar we in 2010 ook zijn geweest. Via enkele passen zoals de Gaviapas.

De Gaviapas is een van de hoogste passwegen van Europa. Het is een verschrikkelijke pas om te rijden. Slecht wegdek en smal. Als we langs een monument komen zegt Toos ‘hier zijn we ooit geweest’. Volgens Mels niet. (Maar als we later in het appartement zijn en het opzoeken op de website zien we dat we enkele jaren ook zijn geweest). Onderweg komen we over smalle weggetjes die over een pas leiden. Het is er zo smal dat je hoopt dat je geen auto tegenkomt. We komen toch een auto tegen en die rijdt zo dicht op ons dat hij Mels over de voet rijdt. Zo komen we aan bij het begin van de Stelvio pas in het zuiden. Het plaatsje Bormio waar je omhoog kunt rijden richting Stelvio pas. Het is er ontzettend druk en de politie is het verkeer aan het regelen. We rijden langzaam aan omhoog en het is er druk met motors. Heen en terug weg. Wielrenners zie je omlaag vliegen. Levensgevaarlijk. Hebben geen licht op hun fietsen en in de tunnels schrik je ervan als je er een voor je ziet.

Als we boven aankomen is het zo druk dat we er niet stoppen maar even doorrijden. Daar maken we enkele foto’s. En dan rijden we nog een keer over de top en rijden via een andere weg (de Umbrallpass) naar beneden. Hier is het niet druk. Rustig rijden we naar beneden een gedeelte van de pas is onverhard maar is goed te rijden met de motor. Om wederom in Italië te komen besluiten we de Munt-la-Shera tunnel te nemen. Dit is een 3 km lange tunnel die een enkelbaanstunnel is en er is wisselende rijrichting. Het kan ongeveer 15 minuten duren eer dat men erdoor mag. In de zomer kan de wachttijd langer duren in verband met drukte. Aan het einde van de tunnel moeten we tol betalen € 9,00.

Via St. Moritz rijden we dan terug. We zien onderweg nog een bord staan waar op staat dat het 35 graden is. Het laatste uur is het zwaarste. We zijn uit de bergen en het is dan behoorlijk warm.

Om ongeveer 15.00 uur zijn we thuis. Kapot, moe en voldaan. Het was een mooie route. Even opruimen, douchen en luieren. Bijkomen van de rit. We besluiten om 17:30 uur nog even naar het zwembad te gaan. De bewoners van Dervio gaan nu naar huis en dan wordt het rustig bij het zwembad. De zon is weg, en iedereen gaat naar huis. We blijven nog even tot er bijna niemand meer is en we besluiten om ook naar het appartement terug te lopen om de avond rustig door te brengen. Eten, luieren, spelletjes doen en lezen.

Een panorama foto

Om ongeveer 15.00 uur zijn we thuis. Kapot, moe en voldaan. Het was een mooie route. Even opruimen, douchen en luieren. Bijkomen van de rit. We besluiten om 17:30 uur nog even naar het zwembad te gaan. De bewoners van Dervio gaan nu naar huis en dan wordt het rustig bij het zwembad. De zon is weg, en iedereen gaat naar huis. We blijven nog even tot er bijna niemand meer is en we besluiten om ook naar het appartement terug te lopen om de avond rustig door te brengen. Eten, luieren, spelletjes doen en lezen.