Rustdag

Vandaag gaan we weer bellen om te kijken of er eindelijk een voorruit komt. Interpolis beloofd om nog een keer te bellen met Autoglass in GB. Als de medewerker van Interpolis ons belt verteld hij dat hij na drie kwartier wachten eindelijk iemand van Autoglass aan de lijn heeft gekregen. Ze zullen binnen vier uur met ons contact opnemen. Zoniet dan kunnen we weer met Interpolis bellen en dan wordt ervoor gezorgd dat we morgen terug naar Nederland gaan.

Om 21:00 uur ‘s-avonds is het ultimatum van vier uur inmiddels verstreken. Interpolis gebeld. De medewerkster stelt voor om nog tot morgenvroeg te wachten. Mels verteld haar dat we dat niet zien zitten. We moeten morgen uit het huisje. Moeten we dan in de auto blijven wachten totdat we misschien gebeld worden. Nee, wij willen morgen naar huis. Mels heeft ‘s-middags al op internet zitten zoeken met welke vlucht wij eventueel naar huis kunnen.
Er wordt besloten dat we de vlucht van 15:30 uur geboekt wordt. De auto moet worden opgesleept en naar Nederland worden gebracht.

We krijgen een mail binnen en daar staan alle vluchtgegevens voor morgen op. Het zijn E-tickets.

Om 23:00 uur krijgen we een telefoontje van de bergingsmaatschappij uit GB over het opslepen van de auto. Er wordt na heel wat heen en weer gepraat besloten dat er morgenvroeg om 8:00 uur iemand komt om de auto op te slepen.
Nu maar alles zover inpakken en de rest morgenvroeg. We mogen handbagage meenemen. Opzoeken op internet hoe groot het mag zijn. Ieder een sporttas. Spullen uitzoeken wat mee moeten. De gitaar moet in de auto blijven. Niet graag maar het gaat niet anders. Het wordt morgen een lange dag.

Mels heeft uitgezocht met welke trein we moeten gaan. Hier in GB en in Nederland. Dan maar naar bed. Zal een onrustige nacht worden.